BIST 100 11.131,32 %2,36 Altın 5.731,95 ₺/gr %3,48 Bitcoin $60.648 %0,65 Dolar 50,58 ₺ %0,22 Euro 55,61 ₺ %0,03 Sterlin 66,34 ₺ %0,08 Gümüş 66,65 ₺/gr %6,54 Ethereum $1.713,11 %1,72 İsviçre Frangı 60,24 ₺ %0,72 Kanada Doları 35,25 ₺ %0,19 Avustralya Doları 33,45 ₺ %0,51 Suudi Riyali 13,48 ₺ %0,19 BAE Dirhemi 13,78 ₺ %0,23 Rus Rublesi 0,62 ₺ %0,53 Çin Yuanı 7,58 ₺ %0,45
Foto Galeri Video Yazarlar
Anasayfa Makaledetay

Kendi Kendine Konuşan İnsanlar

Yorumlar


Yazılarımın birçoğu kişisel gözlemlerim sonucu oluşan yorumlarımla dolu. Yine bir gözlem ve bu gözlem sonucunda zihnimde bıraktıkları…

Bu haftaya başlarken metrodan işyerimin olduğu durakta indim. Ofisime doğru yürürken önümde yürüyen bir adamın yüksek sesle konuştuğunu görünce yanından geçerken ona şöyle bir yan gözle baktım. Acaba kiminle konuşuyor diye. Zira yanında kimse yok ama jest ve mimiklerle desteklediği konuşması heyecanla devam ediyordu. Beni görünce biraz tonu düşürdü ama devam etti. Ben de adamı daha fazla rahatsız etmemek için görmezden gelircesine yanından geçtim, uzaklaştım. Ama uzaklaşırken aklımdaki soruya cevap aramaya başladım. Kendi kendine konuşan birini gördüğünüzde size de garip gelir mi? Çoğumuz çocukken, kendi kendimize konuşursak başkalarının bize deli diyeceği konusunda uyarılmışızdır. Nedense bu durum oldum olası bana garip gelmiştir. Şimdi gerçekçi olalım; kendinizi hiç kendinizle konuşurken bulduğunuz olmadı mı? Bunu sessiz yapınca garip değil de düpedüz bir başkasıyla yapar gibi olunca mı garip oluyor? Evet belki fısıl fısıl neredeyse içinden gibi konuşunca insanlar pek dikkat etmiyorlar. Ama bayağı yüksek sesle konuşunca, hatta bir de soru sorup kendince cevaplayınca kuşkusuz dikkat çekiyor. Bazen içinden konuşurken yüzündeki mimikleri değiştirenler ve birisine bir şeyler anlattığı çok net anlaşılanlar da görmüşsünüzdür.

Psikolojide kendi kendine konuşmak aslında insan zihninin doğal işleyişinin bir parçası olarak kabul ediliyor. Zihnimizden geçirdiğimiz, başkalarının duyamadığı konuşmalara iç konuşma (inner speech), düşüncelerimizi sesli olarak ifade etmemize ise sesli öz konuşma (self-talk) deniliyor. Rus psikolog Lev Vygotsky, özellikle çocukların oyun oynarken veya bir problemi çözmeye çalışırken kendi kendilerine sesli konuşmalarını incelemişti. Vygotsky’ye göre çocuklar başlangıçta düşüncelerini ve davranışlarını sesli konuşarak yönlendiriyor, büyüdükçe bu konuşmaların önemli bir bölümünü içselleştirerek zihinlerinden gerçekleştirmeye başlıyorlar. Ancak bu alışkanlık yetişkinlikte tamamen ortadan kalkmıyor. Özellikle zor bir karar verirken, bir sorunu çözmeye çalışırken veya duygularımızı kontrol etmek istediğimizde düşüncelerimizi farkında olmadan seslendirebiliyoruz. Yani bazen kendi kendimize konuşmak, düşüncelerimizi daha iyi anlayabilmek için başvurduğumuz doğal bir yöntem olabiliyor.

Yetişkinler de çocukluktan gelen bu alışkanlıklarını gündelik sorunların çözümüne yönelik bir düşünce biçimine dönüştürebiliyorlar. Örneğin bir iş görüşmesi öncesinde, yöneticisiyle zam görüşmesi yapacaksa veya yalanı ortaya çıktığında bunu nasıl açıklayacağını planlarken insan adeta prova yaparcasına muhtemel görüşmeyi önceden yaşayabiliyor. Herhalde kendi kendine konuşma için bir yönü ile problem çözme ve duyguları yönetme çabası diyebiliriz.

Bireysel olarak olayları kendi dünyamızda önceden kurgulayarak, olası tepkileri nasıl karşılayacağımızı planlarken bir anda kendimizi konuşurken buluyoruz. Ama dışarıdan bakıldığında sosyolojik açıdan bu davranışın garipsendiği aşikâr. Hatta daha önce de söylediğim gibi konuşana hemen deli damgasını yapıştırıyoruz. Halbuki bu kadar insani ve bu kadar normal bir durum hakkında hemen önyargılı davranmıyor muyuz?

Kendi kendine konuşmak, sanılanın aksine, çoğu zaman son derece normal bir davranıştır ve tek başına psikolojik bir rahatsızlığın göstergesi değildir. Ancak kişinin kendi düşüncelerini seslendirmesiyle, gerçekte var olmayan sesleri dışarıdan geliyormuş gibi duyması birbirinden farklı durumlardır. Özellikle kişinin kontrol edemediği, günlük yaşamını olumsuz etkileyen veya başka belirtilerle birlikte ortaya çıkan konuşmalar profesyonel değerlendirme gerektirebilir. Dolayısıyla kendi kendine konuşan birini gördüğümüzde onun ruhsal durumu hakkında hemen bir yargıya varmak doğru değildir.

İşin bir de teknolojik boyutu var. Sokakta yürürken kendi kendine hararetle konuşan birini görüp ister istemez dönüp baktığınız olmuştur. Hatta kendi kendinize, benim gibi, Acaba kiminle konuşuyor? diye sormuşsunuzdur. Tam o sırada kulağındaki küçücük Bluetooth kulaklığı fark edersiniz. Meğer karşınızdaki insan kendi kendine değil, telefonla konuşuyormuş! Artık teknoloji sayesinde kimin kendi kendine, kimin başkasıyla konuştuğunu anlamak bile zorlaştı.

Sonuçta biraz da özeleştiri yapmak gerekiyor. Kendi kendine konuşan birini gördüğümüzde onu neden hemen garipsiyoruz? Asıl sorgulamamız gereken, karşımızdaki insanın davranışı mı, yoksa bizim ona karşı geliştirdiğimiz önyargılar mı? Ben bazen bu duruma biraz eğlenceli yaklaşıyorum. Ne güzel, diyorum; adam hem yürüyor hem de muhabbet ediyor. Üstelik bunun için ikinci bir kişiye ihtiyaç duymadan…



Bu Yazıyı Puanla

0/5 (0 oy)

Yorumlar (0)

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!

Yorum Yaz

Yorumunuz moderatör onayından sonra yayınlanacaktır.

0/1000
Güvenlik Kodu
Alper Tunga

Alper Tunga Dost

Alper Tunga Dost, Türk bir romancı, deneme yazarı ve insanlarla çevresindeki dünyayı ömür boyu gözlemleyen bir kişidir. Mühendislik ve su arıtma sektöründe uzun bir uluslararası...

Tüm Yazılarını Gör